با سلام برای مطالعه زندگی نامه(استاد مصطفی اسماعیل) به لینک زیر سری بزنید...

زندگی نامه

 ان السعید، كل السعید، حق السعید من أحب علیا فی حیاته و بعد موته
همانا سعادتمند(به معنای) كامل و حقیقی كسی است كه امام علی(ع) را در دوران زندگی و پس از مرگش دوست داشته باشد.

(مجمع‌ الزوائد علامه‌ هیثمى‌ ، ج‌ 9 ، ص‌ 132)

حضرت زهرا (س):

من اصعد الی الله خالص عبادته اهبط الله عزوجل الیه افضل مصلحته
 كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد.

(بحار الانوار ، ج 70، ص 249 )

امام رضا (ع) :

لا یسْتَكْمِلُ عَبْدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَكُونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسْنُ التَّقْدیرِ فِى الْمَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا.
هیچ بنده ‏اى حقیقت ایمانش را كامل نمى ‏كند مگر این كه در او سه خصلت باشد: دین‏ شناسى، تدبر نیكو در زندگى، و شكیبایى در مصیبت‏ها و بلاها.

(بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1 )

امام حسین (ع) :

أیما اثْنَین جَرى بینهما كلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر كانَ سابقة الىَ الجنّة

 
هر یك از دو نفـرى كه میان آنها نزاعى واقع شـود و یكـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ،

سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود 

                                            (محجه البیصاء ج 4،ص 228)

بخشی از خطبه ۴٢ نهج البلاغه 

ای مردم شدیدترین خوف و هراسی که درباره شما دارم برای دوچیز است: پیروی از هوا و درازی آرزو. اما پیروی از هوا آدمی را از برخورداری ازحق باز می دارد و درازی آرزو آخرت را به فراموشی می سپارد.           

بخشی از خطبه ۶٣ نهج البلاغه

آگاه باشید دنیا جایگاهی است که نمی توان از عذاب و مجازات گناهان و فتنه ها و شرارت ها سالم و در امان بود. مگر در خود همین دنیا و از هیچ رویدادی که در طبیعت این دنیا است نمی توان نجات پیدا کرد.

این دنیا در نظر کسانی که دارای خرد هستند مانند سایه در حال برگشت است در همان هنگام که آن را در حال گسترش می بینی رو به جمع شدن و زوال است و در همان هنگام که آن را رو به افزایش می بینی رو به نقص و کاهش است.

                               خطبه ٨١ در معنای زهد

ای مردم زهد کوتاه کردن آرزو است و شکر در هنگام برخورداری از نعمت ها و پرهیزکاری شدید در موقع رویارویی با محرمات.

بخشی از خطبه ٨٢ در سرزنس دنیا

چه توصیفی کنم درباره دنیایی که آغازش مشقت است و پایانش فنا. در حلالش حساب است و در حرامش عقاب. هرکس که در این دنیا احساس بی نیازی کند گمراه و مفتون گردد و اگر مبتلا به فقر شود اندوهگین گردد.

بخشی از خطبه ١۵۴ در فضایل اهل بیت پیامبر

آنان در دریاهای فتنه ها و آشوب ها غوطه ور گشته و به بدعت ها گراییده و اصول و قوانین را رها کردند. مردم با ایمان افسردند و پ÷مردند و خاموش گشتند و گمراهان و تکذیب کنندگان دهان باز کردند( و به حرکت درآمدند). ماییم حافظ اسلام و یاران پیامبر اعظم(ص) و ماییم خزانه داران معارف الهی و درهای ورود به خانه های علم و ایمان. به خانه ها وارد نمی شوند مگر از درهای آن ها. پس هرکس از غیر درهای خانه ها وارد شود دزد نامیده می شود.

زیرا کسی که بدون علم حرکت می کند مانند کسی است که به بیراهه می رود. چنین شخصی هراندازه که از راه واضح دور شود از هدفی که به آن نیازمند است دورتر می گردد و آن کس که به علم عمل کند مانند کسی است که در راه آشکار و روشن حرکت می نماید. آن کس که بینا است بنگرد و ببیند آیا او واقعا در حال حرکت به پیش است یا گردنده به عقب.

نامه ۶٨ آن حضرت به سلمان فارسی

اما بعد از حمد و ثنای خداوندی جز این نیست که مثل دنیا مانند ماری است که لمس آن نرم و زهرش کشنده است.  پس اعراض کن از آنچه که تو را از آن خوش آید و به شگفتی وا دارد زیرا اندک زمانی با تو می ماند و خود را از اندوه های آن برکناردار زیرا یقین داری که از تو جدا خواهد گشت و می دانی که حالاتش در دگرگونی دائمی است و آن گاه که به آن انس پیداکرده ای بیشتر از آن برحذرباش زیرا هرگاه دنیادار اطمینان به خوشی آن داشته باشد دنیا او را به نتایج وحشتناک می کشاند یا اگر در آن به انس گرفتن آرمید او را به وحشت می رساند.